wtorek, 4 sierpnia 2015

Ogłoszenie

Witam moi kochani. Chciałam wam obwiescic wszem i wobec ze przeniosłam tego bloga na wattpada  gdyż stwierdzilam ze będzie wygodniej i mi i wam ;3 Zmieniłam także nazwę na "Just hug me" Zachecam was do komentowania i gwiazdkowania ^^ link do historii będzie w zakładce :3

środa, 21 stycznia 2015

Rozdział 3

-Tak mi przykro Mels. Nie wiedziałem ...-zaczął mówić jeszcze szybciej niż zazwyczaj
-NIE! Powiedziałam nie do cholery! Przestań się nade mną użalać. -wybuchłam, aż musiałam usiąść.
-No dobra Mel! Okej! -uciszył mnie- Obiecuję że nie będę się nad tobą użalać. -dodał już ciszej-Będę cię traktował tak samo, jakbym o tym nie wiedział. Okej ?
Wzięłam głęboki oddech. Jestem mu za to wdzięczna. Nie wiem co bym zrobiła jakby stał się taki jak Jake. To jest dla mnie męczące że obchodzi się ze mną jak z dzieckiem. Mam 19 lat do cholery.
-Dzięki.-powiedziałam cicho, wypuściłam powietrze z płuc i opadłam na materac. Wzięłam solidnego łyka. Oczywiście skończyłoby się to dobrze, gdyby Niall, nie potrącił mojej butelki.
-Ups... Przepraszam? -powiedział tym swoim głupim głosem
Może się spodziewał, ale w jednej chwili wylałam na niego zawartość mojej butelki i ruszyłam z miejsca tak szybko jak to było możliwe. W połowie schodów, obróciłam się przez ramię i zobaczyłam że dopiero wstaję i rusza w pościg za mną. Będąc u szczytu skręciłam w lewo i weszłam do jakiegoś pokoju, zamykając za sobą drzwi najciszej jak się da.
-Dorwę cię Bones! I kurwa ukarze! -usłyszłam go z korytarza.
Rozejrzałam się po pokoju. Jest bardzo przestronny i nawet ma ciemny kąt. Dobrze że jestem bystra. Nie wejdę tam. Są one pierwszym miejscem które się sprawdza. Schowałam się za drzwiami ponieważ słyszałam niebezpiecznie blisko kroki. Blondyn otworzył drzwi, stanął w progu i rozglądał się po pomieszczeniu. Jak przewidziałam udał się w tamto miejsce, a ja skorzystałam z okazji i uciekłam. Zbiegłam po schodach i ruszyłam do łazienki. Horan był blisko. Zamknęłam drzwi na klucz.
-Oj Mels....Otwórz drzwi.
-Spierdalaj. -przez moje usta przeszedł cichy chichot
-No weź... -skrobał w drzwi
-Ale nic mi nie zrobisz ?
-Nic. Obiecuje .-powiedział poważnie.
-Nie wierze ci -stwierdziłam
-No otwórz.
Naprawdę bardzo byłam ciekawa co zrobi, więc przekręciłam zamek w drzwiach, a on natychmiast wparował do pomieszczenia. Podniósł mnie z ziemi i wpakował do wanny. Szarpałam się więc usiadł na mnie i przytrzymał jedną dłonią moje obie ręce. Drugą odkręcił wodę, a ta zaczęła się lać strumieniami. Blondyn zaczął mnie łaskotać, a ja śmieję się jak idiotka.
-Dobra, Niall przestań-błagałam
-Przeproś
-Za co ? -udawałam że nie wiem o co mu chodzi. Ten podwoił swój atak.
-Dobra, dobra . Przepraszam .
W końcu dał sobie spokój. Cała mokra i zdyszana próbowałam wstać. Ale on ani drgnął. Nagle wpił się w moje wargi. To jest magiczne. Stado motyli obudziło się w moim brzuchu. Jedną ręką złapałam go za kark, aby przyciągnąć go do siebie, zaś drugą wplątałam w jego blond włosy. Jego dłonie jeździły po moim ciele co pobudzało mnie jeszcze bardziej. Po jakiś minutach może godzinach , oderwaliśmy się od siebie. Spojrzałam w jego Błękitne oczy. Są piękne. Pocałował mnie w czoło i wstał. Ja również.
-Trzymaj. -podał mi ręcznik
-Dzięki-uśmiechnęłam się do niego
-To jak. Za karę zrobisz mi naleśniki. -uśmiechnął się zadziornie
-No dobra.-ten uradowany wyrzucił ręce w górę z okrzykiem "Yeeess". Zaczęłam się śmiać.- Dasz mi jakieś ciuchy ?
Bez słowa wyszedł z łazienki, w tym czasie się wytarłam. Wrócił z koszulką w ręku i zadziornym uśmieszkiem.
-Trzymaj księżniczko- puścił mi oczko
-Jedyną osobą w tym pomieszczeniu, która ma koronę na głowie jesteś ty - rzuciłam mu mokry ręcznik-- Trzymaj księżniczko i wynoś się stąd. - Co za człowiek, powoli zaczyna mnie irytować.
Wyszedł za drzwi i zgiął się w pół kłaniając się. -Idiota.
Szybko zdjęłam mokre ciuchy zostawiając bieliznę. Ubrałam bluzkę którą mi dał. Byłą czarna z nadrukiem "Cool kids don't dance", "don't" było skreślone czerwoną linią. Rozejrzałam się za spodenkami, ale nigdzie ich nie było. Może je upuścił po drodze.
-Niall! Nie ma spodenek! -krzyknęłam z nadzieją że usłyszy mnie przez drzwi
-Wiem! - Usłyszałam zza drzwi. No cóż, nie pozostało mi nic innego niż wyjście z dumą i gołą dupą. Przekręciłam zamek w drzwiach, wzięłam moje mokre ciuchy z podłogi i ruszyłam do salonu alby je powiesić na kaloryferze. Na drodze stal mi blondyn uważnie skanując moje ciało. Stanęłam na wprost niego na palcach
-No co gołej dupy nie widziałeś ?- ominęłam go i powiesiłam ciuchy.
Usiał na materacu uważnie obserwując moje poczynania. Odwróciłam się na pięcie i weszłam na górę po schodach. Kiedy byłam na piętrze powoli zaglądałam do każdego pokoju po kolei.
-Co ty robisz ? -usłyszałam z a sobą. Spodziewałam się że przyjdzie.
-Gdzie masz ciuchy? -zapytałam w prost
-Na sobie ? - zapytał z głupotą wymalowaną na mordzie
Nie zważając na niego zaczęłam szukać dalej. W końcu trafiłam na odpowiednie drzwi. Stoi tu komoda, tylko komoda. Podeszłam do niej i zaczęłam szukać jakiś spodni. W końcu znalazłam. Horan stał w drzwiach. Rozejrzałam się po pomieszczeniu jeszcze raz aby upewnić się czy niczego nie przeoczyłam. Są tu drzwi balkonowe. Otworzyłam je i wyszłam na zewnątrz. Meble ogrodowe, które tam stoją są ładne i wydają się wygodne. Podeszłam do nich i usiałam. Spojrzałam przed siebie. Widok był zniewalający. Każdy budynek było stąd widać. A w nocy włączone światła na tle nocy wyglądały jak gwiazdy porozrzucane po ziemi.
-Przychodzę tu zawsze o 12 żeby się zrelaksować.-usiadł koło mnie
-Jest pięknie - spojrzałam w lewo - O i masz wgląd ma mój pokój.
-Serio ? Łał nie wiedziałam - powiedział
-Ach ty sarkastyczna bestio - westchnęłam
Wybuchnęliśmy śmiechem. Może i mnie denerwuję, ale czasem jest uroczy.
- Idę z przyjaciółmi do klubu w poniedziałek. Chciałabyś iść ?
-Ym.. jasne. Czemu nie.- uśmiechnęłam się do niego
-Podjadę po ciebie, no i pewnie Jake'a
-Nie ma sprawy. A twoi znajomi są bardziej jak Ty czy Jake ?
-Oni są gorsi od niego, ale nie martw się ja jestem gorszy...-wyszeptał
-Uf...-starłam niewidzialny pot z czoła- A już zwątpiłam.
-Chodźmy spać -odezwał się
-No ok.
Ruszyliśmy po schodach. Ze zdziwieniem stwierdziłam że posłanie było już gotowe.Ruszyłam pędem i skoczyłam na materac zajmując lewą stronę.
-Masz szczęście że śpię po prawej.-Rozebrał się i skoczył pod kołdrę.
W końcu zasnęłam.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Hej, hej. Znowu ja, niestety. Chciałam ogłosić że zawieszam bloga do puki nie znajdę choć jednego komentarza. Jest mi z tego powodu smutno. W ogóle się nie udzielacie. A to nie jest wskazane. Proszę was o małą aktywność. Nawet z anonima. Więc jak już wspomniałam , blog jest zawieszony na czas bliżej nie określony. ~ Cherry


piątek, 2 stycznia 2015

Rozdział 2

Dziś spałam spokojnie, bez zbędnego bólu w klatce piersiowej, bez lęku że zrobi to po raz kolejny. Jedyne co czułam to jak materac ugina się obok mnie. Słyszę jak ktoś się śmieję, tak lekko jak motyl w trakcie lotu.
-Wstajemy kochanie- ten głos, jest zbyt wcześnie, aby rozpoznać do kogo należy.-No wstawaj.-Smyra mnie po obojczyku.
-Weź spierdalaj kimkolwiek jesteś- mruczę, przekręciłam się na brzuch i zakryłam po uszy kołdrą.- Intruz nie daję za wygraną i zabiera mi kołdrę, ma przejebane.
-O nie, nie kochanie, wstajemy, spóźnisz się do pracy. -teraz dzięki poczynaniom pana Nieznośnego w ogóle nie mam kołdry.-Fajny tyłek 
Te dwa słowa olśniły mnie, zeszłam z łóżka szybko jak pershing. Owinęłam się kołdrą i stanęłam prosto jak struna. On tylko dalej w tej samej pozycji śmiał się jak jakiś nie dojeb mózgowy. Co za idiota.
-Co do cholery ty tu robisz ? - powiedziałam na spokojnie - Przestań się śmiać.- skarciłam go
-Jak myślisz?  Budzę cię bo czas do pracy słoneczko. - zaczął wstawać, powoli, niczym przyczajony kot. Kurwa, Bones, ogarnij się, ty go nie lubisz.
-Kto cię tu wpuścił ?
-No. Ciekawe kto? - podszedł bliżej poruszając dziwnie brwiami. Może myśli, że jak na większość lasek to działa to na mnie też ? Jest w błędzie. I te jego "Ciekawe kto?" doprowadziło mnie do śmiałej hipotezy.
Wybiegłam przed pokój, wychyliłam się za poręcz od schodów i wydarłam, ile w płucach sił.
-Jake! Niech cię cholera jasna !
Jak on tak może. Jakiś ładny chłoptaś przyszedł to Jake już na uszach chodzi, palant.
Widzę jak wybiega z salonu, spogląda na mnie, u szczytu schodów i pędzi wprost na moją osobę. Przytula mnie, lecz ja go odpycham.
-Jak możesz.-pytam cicho
-Przepraszam moje kochanie, nie powinienem, ale...
-Tak, nie powinieneś.- urywam mu wpół słowa.
-Spóźniłabyś się. -dalej próbuję, tym razem dałam się owinąć w jego ramiona.-Przepraszam.
-No okej, ale nigdy więcej.- wyszłam z jego objęć. -Praca.Później sobie porozmawiamy. 
-Ubierz się bo będę zazdrosny- w odpowiedzi klapnęłam się w tyłek i ruszyłam do pokoju wlokąc po  ziemi kołdrę. Prawię zapomniałam o szkodniku zalegającym w moim pokoju, który w tym momencie leżał rozwalony na MOIM łóżku. Nie zważając na jego obecność zaczęłam je ścielić. 
-Co ty do cholery robisz ?- zapytał zaskoczony 
-Jak to co ? -udałam zaskoczenie - Ścielę łóżko głuptasku. -ukłułam go palcem w brzuch.
-Jaja sobie robisz ?-wstał oburzony. Jego postała była taka chłodna.
-Nie no jakże bym mogła, a teraz...-urwałam 
Zaczęłam do niego podchodzić aż w końcu ominęłam go i otworzyłam drzwi.
-Wypierdalaj bo muszę się ubrać.-dokończyłam fałszywi miłym głosem.
-Ooo... nie . -chyba zajarzył. Wow, nie źle blondi.
-Tak. 
-Nie.-cholerny przydupas
-Tak do cholery.
-Zmuś mnie.-ten cwaniacki uśmieszek mówi wszystko
-Jesteś żałosnym, bogatym dzieciakiem, który zawsze wszystko dostawał i myśli że jest niesamowicie przystojny, i wszyscy go lubią!-z każdym słowem przesiąkniętym moją agresją podchodziłam coraz bliżej aż w końcu byłam zaledwie dwa kroki od niego.
-Tak jestem przystojny ja to wiem i ty to wiesz i tak, wszyscy mnie lubią.-powiedział z pewnością siebie 
-O muszę cię zmartwić, jest jeden wyjątek. -teraz zniżył się na wysokość moich oczu kiwając głową abym dalej mówiła.-Ja.
-Oboje wiemy że to nie prawda, a teraz koniec dyskusji o tym jak bardzo pociągający jestem i idź się ubrać.
Nie było sensu się kłócić. Do idioty nie przemówisz. Wzięłam ciuchy i poszłam do łazienki.Ubierając się słyszałam drapanie do drzwi.
-Czego Paskudo ?
-Nie zaprzeczyłaś że jestem pociągający .
-Skończ.-nie mam cierpliwości.
-Czyli uważasz że jednak jestem....
-Zamknij się do cholery.
- Spokojnie kocie, nie musisz się tak oburzać.Czekam na dole.
Usłyszałam trzask drzwi, nareszcie. Przejechałam eyeliner'em i już byłam gotowa. Wyszłam z łazienki, wzięłam telefon i zbiegłam po schodach o mało nie wpadając na Jake'a
-Nie źle mała. -klepnął mnie w poślady a ja wyparowałam na zewnątrz. Zaraz za mną wyszedł blondyn.
-Panie przodem.-przepuściłam za chodniku Niall'a , a on tylko skwitował to zadziornym uśmieszkiem. Zasiadłam od strony pasażera, a on chwilę później usiadł za kierownicą.
-Czemu ci to tyle zajęło? -no bo kto normalny tak wolno idzie do samochodu, będąc już spóźnionym do pracy?
-Podziwiałem twój tyłek w tych jeans'ach -polizał górną wargę, ja oczywiście nieświadomie patrząc na niegozagryzłam wargę. Z transu wyrwał mnie śmiech niechcianego osobnika.
-Lecisz na mnie- stwierdził z pewnością siebie.
-Chyba śnisz.-ruszyliśmy z miejsca
-Tylko stwierdzam
Puściłam jego uwagę mimo uszu. Droga zajęła nam 5 minut. Wysiadłam z samochodu, a blondyn chwile po mnie. Dosłownie zanim weszłam do kafejki powiedział :
- Nie zaprzeczyłaś.
Nie wiecie ile musiałam dać z siebie żeby się nie obrócić i nie palnąć mu w pysk.
-Och witaj Melody
-Dzień dobry Kate, Mick -miło ich przywitałam
-My musimy wyjść, chcieliśmy tylko wręczyć wam klucze. Melody, Niall ci pomoże. Mam nadzieję że razem, miło spędzicie ten dzień.
-Tak, ja też mam nadzieję. -dodał chłopak tak cicho że tylko ja to mogłam usłyszeć- Gdzie jedziecie ?
-Na ślub, do chrześnicy Mick'a
-A więc nie zatrzymujemy was.-powiedziałam będąc tak miłą jak tylko mogłam.
-Jeszcze mam prośbę - powiedział Mick- Jutro jest niedziela więc mamy otwarte tylko do 12. Możecie przyjść ?
-Oczywiście-odpowiedział szybko Niall- A teraz idźcie
-Jeszcze raz bardzo wam dziękujemy. Do widzenia. -Kate mnie przytuliła, a następnie swojego wnuczka.
W końcu wyszli, czekałam tylko aż znikną z mojego pola widzenia. I teraz komentarz blondyna.
-Mamy 30 minut. Zrobić ci minetkę na blacie? -poruszył brwiami lecz chwilę później już miał czerwony ślad na poliku. Wybiegłam na zaplecze i schowałam się za regałem.
-Melody! Melody! Przepraszam okej?! To tylko żart- znalazł mnie
-Zostaw mnie, zostaw !-zaczęłam krzyczeć
-Ej! Spokojnie! Melody!-powiedział zaniepokojony-To tylko ja shhh ...- podszedł do mnie i mnie przytulił.-Przepraszam-powtarzał szeptem jeszcze kilka razy
Łzy lały się strumieniami. Znowu poczułam się jak wtedy. Wszystko zamglone. Wyrwałam się z jego uścisku.
-Co się stało? Znaczy ... dlaczego tak zareagowałaś ?
Nie jestem pewna czy mogę mu powiedzieć, znam go w końcu dopiero 2 dni.
-Ja... nie, nie mogę. -wyszlochałam
-Możesz. Proszę. -błagał
-NIE! -zaczęłam wrzeszczeć i bić go po klatce piersiowej.- Nie chce ci mówić. Znaczy chcę... Ale nie chce abyś traktował mnie ulgowo, jak jakąś ułomną. Zaczniesz obchodzić się ze mną jak z piórkiem. Jak Jake. Nie chce tego, nie chce.-znów mnie przytulił, ale tym razem nie odtrąciłam go.
-Spokojnie, nie zrobię ci krzywdy.-siedzieliśmy tak wtuleni w siebie jeszcze dobre 5 minut-Już ok?
-Tak, zdecydowani lepiej, chodźmy.
Resztę dnia spędziliśmy na tłumaczeniu mi co i jak robić, co chwila żartując i obgadując klientów. Horan, bo tak brzmiało jego nazwisko, nie był taki zły, ale dalej był zadufanym dzieciakiem.



-No, to na dzisiaj koniec. - odezwał się po skończonym czyszczeniu stolików
-Tsa... -usiadłam na blacie
Chłopak wdrapał się obok mnie i zaczął wyciągać z portfela skręta. Wziął głębokiego hit'a.
-Chcesz ?- zaproponował chłopa, oczywiście nie wahałam się. Gdy skończyliśmy, zamknęliśmy kafejkę i pojechaliśmy do domu. Pożegnałam się z Niall'em i ruszyłam na druga stronę ulicy. O dziwo żadne światło się nie paliło. Pociągnęłam za klamkę i nic, no kurwa no, zadzwoniłam do Jake'a , później do Ari i Veroniki, ale nikt nie odbierał, w końcu padł mi telefon. Usiadłam na schodach, no bo co mi innego zostało. Oparłam głowę na rękach
-Mała! Czemu nie wchodzisz?!
Spojrzałam w górę, Horan stał na tarasie z papierosem w ręku i mi się przylądał.
-Zamknięte!-krzyknęłam
-No to chodź!-odkrzyknął
Ta... gorzej być nie mogło. Wstałam i ruszyłam do domu blondyna. Ledwo stanęłam przed drzwiami, a już były otwarte. Musiał biec bo miał zaróżowione policzki, przyśpieszony i oddech
-Wchodź- wpuścił mnie do środka Dom pewnie jeszcze był w remoncie ponieważ w salonie stał tylko materac, ława i telewizor. Ściany ciągle nie były pomalowane.
-Dopiero remontuje. Goście od tego mięli przyjechać dzisiaj, ale no cóż nie było ich.-powiedział drapiąc sie po karku. Zarumienił się.- Nie wygląda to jakoś wspaniale ale...
-Jest w sam raz. Ten dom będzie piękny. -szybko stwierdziłam
-Mam nadzieję. Jeżeli jutro nie przyjadą będę musiał sam to zrobić
-Chętnie ci pomogę
-Naprawdę ? -powiedział wyraźnie zadowolony z moich słów.
-Tak, nie ma problemu, po pracy ? -weszłam wgłąb salonu
-Jasne, dzięki. - wszedł za mną -Chcesz piwo ?
-Taa...- rzuciłam się na materac i zamknęłam oczy
-Trzymaj - podał mi napój. Wzięłam dużego łyka.
Blondyn zrobił to co ja. Leżeliśmy tak z 5 minut
-Opowiedz mi coś o sobie.- rzucił
-Teraz ?
-Tsa...-mruknął , położył się na boku i zaczął wpatrywać we mnie
-Nazywam się Melody Bones, ale to już wiesz. Urodziłam się w Londynie a mieszkałam w Liverpool'u gdy skończyłam 18 lat wróciłam to aby studiować. Moi przyjaciele przyjechali ze mną. Interesuję się muzyką. Pracuję w kafejce z pewnym farbowanym blondynem.- wzięłam łyka
-Skąd wiesz ? ocknął się nagle, jakby z transu
-Jestem dziewczyną .-stwierdziłam.
-Tak. Bardzo sexy. - poruszył brwiami
Zaczęłam się śmiać. Chłopak powoli się zbliżał aż w końcu mnie pocałował. Jego usta nacierały na moje. Czułam mrowienie w moim ciele jak nigdy wcześniej. Spodobało mi się, ale w mojej głowie zapaliło się nagle czerwone światło.
-Przestań, proszę.
-Dlaczego?
-Ponieważ nienawidzę kiedy ktoś mnie dotyka.-odsunęłam się
-Dlaczego? -ponowił pytanie.
Wzięłam głęboki oddech.
-W wieku 15 lat o godzinie 21 wracałam od koleżanki. Był to kawałek a ja się uparłam żeby iść samej. Poszłam skrótami, sądziłam że nikogo tam nie będzie. Myliłam się. Minęłam go a on chwycił mnie za rękę i obrócił w swoją stronę. Przejechał ręką po poliku i powiedział że jestem piękna. Wyrwałam się i uciekłam, niestety tylko na chwilę ponieważ potknęłam się. Schowałam się za pojemnikiem na śmieci. Błagałam żeby mnie zostawił, wołałam o pomoc. Po skończonej robocie zostawił mnie. Jak jakąś szmatę. Ocknęłam się u siebie w domu. Znalazł mnie Jake. Mama dzwoniła do niego,czy mnie nie widział. Po tej rozmowie zaczął mnie szukać. To on pomógł mi się pozbierać, no może nie do końca.  Oczywiście tego kolesia znaleźli. Trafił na 6 lat.
-A więc ty...- przełknął ślinę, zabrakło mu słów.
-Tak Niall. Zostałam zgwałcona.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Hej, hej , hej . To jak zwykle ja. Chciałam powiedzieć że komentarze od was bardzo by mnie motywowały, ale nie widzę żadnej reakcji z waszej strony. Nawet jakaś emotka byłaby czymś. Także proszę z całego serca zacznijcie się uaktywniać. Następny rozdział pojawi się niebawem. ~ Cherry <3

piątek, 26 grudnia 2014

Rozdział 1

-Odejdź. -powiedziałam beznamiętnie
Podchodził coraz bliżej. Był wysoki, a jego gębę zapamiętam za zawsze. Tak bardzo się boję a jednocześnie mam ochotę go spoliczkować 
-Jak będę chciał.-powiedział do mnie jak kochanek, co za cholerny dupek.
-Nie masz prawa!-rzuciłam się aby podrapać mu twarz, zrobił unik, minęła chwila i już czułam pieczenie na policzku oraz słone łzy.
-Słonko, gówno mnie to obchodzi, a teraz uspokój się to może nie będzie aż tak bolało.
Podchodzi bliżej. Złapał mnie za ramię, syknęłam z bólu. Jego ręce były wszędzie. Jest zbyt silny nie mogę się wyrwać. 
-Zostaw mnie! Pomocy!-zaśmiał się-Co cię tak śmieszy?!
-Ty, nikt cię tu nie znajdzie- znów się zaśmiał, lecz po raz ostatni
-Zostaw mnie!
To nic nie dało. Poddaję się,cały mój świat wiruję i czuję jak coś mną szarpię.
-Melody! Mels! Obudź się, ej Mel mała spokojnie- zerwałam się z łóżka,  łzy lały się strumieniami. Czyjeś ramiona owijają się wokół mnie, próbuję się wyrwać. Spojrzałam w górę, na osobę która próbuje mi coś zrobić, natychmiast dobrowolnie wpadam w jej ramiona, ciepłe i silne, jedyne które mogą choć trochę umorzyć mój ból.
-Spokojnie mała, już wszystko dobrze.
Ta obietnica wydaję się realna
-Tak się bałam Jake. Tak się boję.- łzy i ból w klatce piersiowej stopniowo maleją
-Nie bój się, jestem i zawszę będę, a teraz chodź spać.
Odsunęłam się odrobinę od niego i spojrzałam w górę. Jego oczy skanowały moją zapłakaną twarz.
-Zostaniesz? - wyszlochałam
-Oczywiście kochanie.
Dalej w jego ramionach położyłam się, przykrył nas kołdrą i pocałował mnie w czoło, zaczął nucić jakiś kawałek. Powieki coraz cięższe, podświadomość lżejsza, sen coraz bliżej.


Słońce przebijało przez zasłonę, podniosłam się do pozycji siedzącej, byłam sama. Bolało mnie trochę gardło. Wstałam i rozejrzałam się po pomieszczeniu. Co jest w nim ciekawego? Otóż nic. Łóżko narożnikowe, biurko, szafka nocna, ława, pufy, szafa wnękowa, wszystko to w kolorze podobnym do popiołu, W szafie telewizor, a na biurku laptop. Ściany koloru kawy, jedna ciemniejsza, druga jaśniejsza. Wszystko takie zwykłe. Ubrałam moje papcie w ciapki i zwlokłam się po schodach w stronę kuchni.
-I co z nią?
Te słowa były dla mnie jak czerwone światło. Rozmawiają o mnie, a ja mam zamiar posłuchać.
-Nie wiem Ver okej ?!
-Nie krzycz na mnie! -skarciła go 
-Spokój- trzeci głos, trzecia osoba. Ari. -Może się obudzić. Ona potrzebuję snu a wy w tym czasie jej przeszkadzacie. A teraz Jake na spokojnie mów.
-No dobra- przełknął ślinę, aż tu to słyszałam- Jest lepiej, o wiele, budzi się szybciej z mniejszym krzykiem, to... To dużo jak na nią.
Nie będę się sama oceniać, nigdy tego nie robię więc nawet nie zastanawiałam się nad jego słowami.
-Tak to dobrze, to...Może ja... hym... ja zrobię śniadanie- nie ma jak to zmienianie tematu 
-Jasne, umieram z głodu.
-Chcę ktoś coś do picia ?-zasugerowała Veronika
-Kawa latte słonko 
Jake, ten koleś jest taki słodki i jednocześnie umie wykorzystać innych.
-Ja też -usłyszałam Ari
-Ach to rodzeństwo- zaśmiała się
-Ja poproszę soku- uznałam to za dobry moment na ujawnienie się.
-Siemanko kochanie- przytulił mnie 
-Głodna?- zapytała Ari 
-Hej i tak, bardzo.- Jake się zaśmiał 
-Moja krew.- dostałam stójkę w bok 
-Oszukujmy się dalej. 
-Proszę oto twój soczek- zagruchała słodko Ver.
-Dziękuję kochanie
Cmokłam do niej w powietrzu i opróżniłam szklankę. Zimny napój podziałał kojąco na niepokój w mojej głowie, ale niezbyt kolorowo na gardło.
-Naleśniki ! 
-Tak suko
Zobaczyłam tylko bokserki w paski oddalające się ku wydobywającemu się z jadalni zapachu.Tak. Normalny dzień. Dla mnie. Po chwili zdałam sobie z czegoś sprawę. Ruszyłam najszybciej jak mogłam za pasiastym. 
-Cholera! Jake! Zostaw moje żarcie!
Było za późno on ... to takie trudne dla mnie... on polał je miodem... znowu.
-Niech cię szlag ty ... grr nie mam słów.
-I tak zawszę będę twój- posłał mu całusa. Ominęłam go szerokim łukiem-Nie to nie- Zaczął wpychać jedzenie do swoich ust.


Jest godzina 14 i siedzę kurwa sama w domu. O nie tak być nie będzie. Ubrałam typowe dla mnie ciuchy, czarne spodnie, szara bokserka i skórzana kurtka z ćwiekami. Zeszłam na dół i wyłączyłam telewizor, czego nie zrobił Jake. Ubrałam moje czerwone Martensy założyłam Ray bany aviator (chyba tak, sorry nie ogarniam xd) i ruszyłam w kierunek znany tylko mi. Maszerowałam ulicami Londynu, od kiedy tu mieszkam przyznam że jeszcze nie zwiedzałam tego miasta. Przechodziłam koło witryn sklepowych, w niektórych ceny były z kosmosu. W końcu zauważyłam kafejkę wyróżniającą się od  wcześniej mijanych przeze mnie. Nie była tak nowoczesna jak pozostałe. Ta przypominała uroczy i przytulny domek jak z dzieciństwa. Weszłam do środka. Mogę stwierdzić że nie ma tłumów, w sumie sama ledwo ją zauważyłam. Jest tu miło. Za ladą stała starsza pani, miała około 50 lat. 
-Witaj Kochanie, czego się napijesz?-obdarzyła mnie szczerym i ciepłym uśmiechem, nie mogłam się też nie uśmiechnąć.
-Dzień dobry, poproszę kawę latte 
-Już podaję 
Kolejny uśmiech, jako młoda dziewczyna musiała być bardzo piękna, już sobie wyobrażam, jasne, roześmiane oczy ze skaczącymi radością iskierkami, śniada cera, i uśmiech powalający każdego faceta. Widać że jest szczęśliwa. Zauważyłam że jakiś starszy mężczyzna wyłania się zza zaplecza. Niegdyś musiał być równie przystojny jak i ona piękna.
-Jak sobie radzisz kochanie?- zapytał z troską w głosie
Kocha ją, to widać 
-Jest dobrze, dziękuję.- jej oczy zaświeciły się
-Dzień dobry- powiedziałam grzecznie w stronę starszego pana 
-Cześć, miło cię poznać- wyciągnął rękę, oczywiście ją uścisnęłam- Przepraszam na moment- zwrócił się teraz do żony- Dzwonił David.
-Co z nim ? - zapytała troskliwie pani starsza 
-Powiedział że rezygnuję z pracy. - powiedział w powagą 
Kobieta wyglądała na zmartwioną.
-Co my teraz zrobimy? Kto wejdzie za niego ?
Kurwa Mels myśl, nie masz pracy, tu jest bosko, a ty jeszcze się nie ruszasz. 
-Przepraszam że się wtrącę, ale-tak, dobrze zaczęłam-myślę że mogłabym państwu pomóc.
-Ohh... to cudownie, dziękujemy ci  drogie dziecko- kobieta wyszła zza lady w mnie przytuliła 
-Tak bardzo ci dziękujemy- odpowiedział 
-Kiedy możesz zacząć- zapytała starsza puszczając mnie
-A kiedy państwu pasuję ?
-Możesz zacząć od jutra ? - zasugerował
-Oczywiście.-odpowiedziałam jak myślę przekonująco
-Świetnie, proszę oto twoje zamówienie-podał mi kawę 
-Bardzo dziękuję- zapłaciłam z napój- O której mam jutro być ? 
-O 9 rano. - Odpowiedział facet- Przepraszam zapomniałem nazywam się Mick a to Kate
-Jestem Melody, Melody Bones, miło mi, a teraz pójdę to wypić, jeszcze raz dziękuję.
Podeszłam do stolików i usiadłam przy jednym z okien. Spojrzałam na ulice, słońce powoli zachodziło, było piękne. Zauważyłam jakiegoś blondyna w Ray Ban'ach, biała koszulka przylegała mu do wyrzeźbionego torsu, czarne spodnie opinały się na jego biodrach a całość uzupełniała czarna kurtka i Vans'y. Koleś spojrzał wprost na mnie, w każdym bądź razie odniosłam takie wrażenie, prawdopodobnie patrzył na coś za mną. Dumnym krokiem wszedł do kafejki, zdjął okulary i powiesił je na koszulce, patrzył przed siebie, prawdopodobnie na Kate. Jego głowa obróciła się o 90 stopni wprost na mnie, jego piękne błękitne oczy świdrowały moją duszę na wylot. W końcu znów przeniósł wzrok na Kate. Ona zauważając go, podeszła do niego i go przytuliła. Przyszedł Mick i uścisnęli sobie po męsku ręce. Małżonkowie oparli się o ladę żywo dyskutując z blondynem. W końcu ich wzrok padł na mnie, blondyn również spojrzał. Nim zdali sobie sprawę że ich obserwuje opuściłam wzrok na telefon który wcześniej wyjęłam.
-Melody, pozwolisz na chwilkę ?-odezwał się Mick
Wstałam, chwyciłam telefon, kawę i ruszyłam w ich kierunku.
-O co chodzi ?-zapytałam trochę speszona obecnością blondyna skanującego każdy skrawek mojego ciała.
-To jest...- powiedziała Kate lecz chłopak się wtrącił
-Jestem Niall- powiedział wyciągając do mnie rękę, jego głos był taki relaksujący. Uścisnęłam mu dłoń
-Melody...-powiedziałam nieśmiało
-Tak wiem- powiedział z lekkim uśmiechem zapewne z mojej reakcji 
-Niall jest naszym wnukiem i pomaga tu nam. Poprosiłam go aby ci jutro pomógł ogarnąć.-Po niezręcznej ciszy pierwsza odezwała się starsza pani 
-Świetnie, dziękuję bardzo za twoją fatygę. Na pewno maiłeś zaplanowane coś lepszego a nie użeranie się z taką niezdarą jak ja. 
Powiedziałam to co myślę, jestem szczera. 
-Nie sądzę -zamruczał pod nosem i przeskanował mnie jeszcze raz, dobra teraz się boję. -Znaczy... To nie kłopot, Melody.-powiedział już bardziej zrozumiale, ale sposób jaki wypowiadał moje imię... Brak słów.
-Łał dzięki. Teraz przepraszam muszę już wracać. Do jutra. Wyszłam z kafejki, słyszałam kroki podążające za mną, przyśpieszyłam. Boję się.
-Melody, zaczekaj- to Niall, automatycznie się zatrzymałam. 
-Łał ale przyśpieszyłaś-powiedział doganiając mnie
-Sorry, trochę się przestraszyłam, wiesz jest ciemno- zwróciłam się naprzeciw niego.
-Tak, wiem dlatego chcę ci zaproponować podwózkę. Co ty na to ?
-Jasne, dzięki.
-Babcia kazała. -odpowiedział z uśmiechem
-Więc podziękuj babci
Ruszyliśmy do jego auta, które okazało się boskim czarnym Range Roverem, już go gdzieś widziałam.
-To...to twój samochód ?
-Tak, a co ?-oj ty już wiesz co dupku 
-Jest niesamowity -powiedziałam wsiadając
-Taa... Więc gdzie jedziemy ?
Podałam mu adres i ruszyliśmy, między nami panowała cisza, auto okazało się czyste, bo jakżeby inaczej. Minęło 5 minut i już byliśmy pod moim domem.
-To tu. - powiedziałam po chwili ciszy. On spojrzał na dom, zrobił zdziwioną minę.
-Ty tu mieszkasz ?- jego zaskoczenie dalej było widoczne
-Tak a co?- nie ukrywam, nie wiem o co mu chodzi
-Tu mieszka Jake Newton 
-Tak wiem i co ?
-Nic, tylko wiesz, on... on jest gejem - powiedział przełykając ślinę
-Wiem i ?- o co mu chodzi ? ten koleś mnie dobija
-No to wiesz ... -brakło mu słów i nagle mnie olśniło
-Acha, już wiem, on jest moim przyjacielem, jego siostra też. Mieszkam z nimi i jeszcze jedną przyjaciółką. Planowaliśmy to od dziecka. Znacie się ?
-Cóż, Jake'a znam z drużyny, i mieliśmy małą przygodę -zaschło mi w ustach, łał kolejny gej.
-Acha spoko, myślałam że jesteś...
-Nie, jestem bi chociaż bardziej lubię dziewczyny .
-No okej, ale powiedz mi jak o jest? 
Poprawił się wygodnie na fotelu
-Lubię dziewczyny, nawet bardzo, ale faceci są okej, znają się na robocie-urwał na chwilę- Masz fajny tyłek,- zaśmiał się 
-O ludzie jesteś masakryczny-zaczęłam się śmiać - Dzięki, dobra...-Cisza.-Na razie
Wychodziłam z samochodu i on bezczelnie klepnął mnie w tyłek
-Jesteś żałosnym idiotą.-byłam oburzona jego zachowaniem, trzasnęłam drzwiami. On opuścił szybę.
-Kochasz to. -zaśmiał się- Pozdrów Jake'a 
-Dupek- podeszłam do drzwi
-Wiesz co jest najlepsze ?-zapytał nie czekając na moją odpowiedź. I tak by się jej nie doczekał. -Wprowadziłem się naprzeciwko.- co ? zamurowało mnie, i jednocześnie olśniło. Wiem gdzie widziałam ten samochód, był na podjeździe tego idioty, a zamurowało mnie bo ta willa ma być jego ? O fuck - przyjdę po ciebie rano o 8:45. Na razie mała. 
Weszłam do domu, zdjęłam buty i weszłam wgłąb mieszkania, wszyscy byli w salonie oglądając jakiś durny program.
-Jake. Twój kolega kazał cię pozdrowić, nazywa się Niall i wprowadził się naprzeciw. 
-Cholera gdzie byłaś i skąd znasz Niall'a- wstał z kanapy i poszedł do mnie, dziewczyny tylko się nam przyglądały.
-Znalazłam pracę i właścicielami są jego dziadkowie. Fajnie kurwa nie ? -bez zbędnych wyjaśnień poszłam do swojego pokoju. Przeszłam do łazienki i wzięłam prysznic.Gorąca woda działa kojąco na moje kurwa nerwy. Wyszłam, ubrałam koszulkę i bieliznę. Weszłam do pokoju, usiałam na łóżku i rozczesałam włosy. Usłyszałam że mój telefon dzwoni. Nieznany numer.
-Tak ? - powiedziałam znudzona
-Cześć kochanie, wyjrzyj przez okno- ten głos, kurwa
Zrobiłam jak kazał. Na tarasie siedział blondyn. To chyba jakieś jaja.
-Jak widzisz masz idealny wgląd na mój pokój i taras, ja na twój też.-zaśmiał się- Ładna piżamka- zagryzł wargę. 
Natychmiast zasłoniłam okno i usiadłam. Mogę tego psychicznie wie wytrzymać.
-Skąd masz mój numer ? -Łał trzęsie mi się głos, natychmiast odkaszlnęłam.
-Stary znajomy, nowy sąsiad. Dobranoc skarbie, śnij o mnie. -Dupek, idiota. Niech go szlag.
Rozłączył się. Zerwałam się i ruszyłam do Jake'a. Drzwi do jego pokoju odbiły się od mebli.
-Ołłł... ładna piżamka. - przymilał się- Wyglądasz gorąco mała
-Jak mogłeś? -wzięłam poduszkę i walnęłam w niego z całej siły.
-Ej łał, o co ci chodzi ? - uśmiech wdzierał się na jego zakłamaną twarz
-O ty wiesz co, oszuście.- poduszka w ruch.  
-Powiedział że musi się z tobą skontaktować w sprawie pracy. - Zetrę jego uśmiech z mordy
-Jesteś żałosny, uwierzyłeś mu ? -byłam zaskoczona
-Dlaczego by nie ?- idiota, to jedno słowo opisuję jego stan umysłowy
-A weź spierdalaj. -wróciłam do siebie zostawiając go 
Poszłam spać, to kurwa jedyny czas kiedy urywam się od idiotów.O dziwo nic mi się nie śniło, poza tym blondynem, a to nawet miła odmiana, choć niekoniecznie.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
No cześć, a wiec, jestem Cherry i jak widać piszę ten blog, sama ;(. Proszę was o aktywność którą chciałabym widzieć w komentarzach,  dodawajcie uwagi na temat tego co wam się podoba. Jestem otwarta na krytykę. Zaczynam więc pomóżcie mi rozpowszechnić to opowiadanie. Każde odwiedziny są dla mnie jak cukierek dla dziecka. Następny rozdział okaże się niebawem. Miłego, trzymajcie się ---Cherry ;3

Helooo

Witajcie zacne człowieki ;3 Mam nadzieję że ten blog spodoba się wam... Rozdziały będą dodawane kiedy będę miała czas gdyż, iż, ależ, mam szkołę i internet na limit ;3 Miłego czytania ;3